Παρασκευή 20 Μαρτίου 2020
Πέμπτη 19 Μαρτίου 2020
Αλλά εμείς οι Χριστιανοί που λέμε και ονομαζόμαστε Ορθόδοξοι, που πρέπει να δώσουμε μηνύματα και να σκορπίσουμε το αλάτι στην κοινωνία για να μην σαπίσει. Να δώσουμε τα φώτα. Γιατί περπατούμε στο σκοτάδι; Τί σόι φώτα θα δώσουμε; Τί παραδείγματα; Μας χρειάζονται μηνύματα πραγματικά του Ευαγγελίου της πίστεως . Όχι της λογικής. Όχι της ανθρώπινης λογικής. Ούτε ακόμα και της ανθρώπινης φαντασίας.
Ιερά Μονή Παναγίας Δουραχάνης
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία π. Αθανασίου Χατζή
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία π. Αθανασίου Χατζή
Το πρώτο τροπάριο κάτι θέλει να μας πει και να το ελέγξουμε. Να καθαρίσουμε τη θέση, γιατί λέει πλούσιος σε αμαρτίες. Πλούσιος γιατί η αμαρτία δεν είναι μόνο μια πράξη, η αμαρτία είναι ο εγωισμός που γεννάει και ενεργεί τις πράξεις. Ο εγωισμός είναι εκείνος που πρέπει να προσέξουμε πολύ, γιατί οπωσδήποτε αμαρτία έρχεται επακόλουθο. Αν υπάρχει εγωισμός είναι εκείνο που επιμένουμε ότι έχουμε δίκιο. Γι’ αυτό λοιπόν πόσο χρειάζεται πραγματικά, να έχουμε αυτήν την ταπείνωση. Και οπωσδήποτε έχει σε πολλά χωρία και σε πολλά σημεία η Αγία Γραφή να μας μιλήσει περί ταπεινώσεως. Πρώτα πρώτα πρότυπο μας έδωσε ο Ίδιος. Δεύτερο πρότυπο μας έδωσε η μάνα Παναγία. «Λάθρα απολέσω αυτήν γιατί δε μπορώ».
Μας χρειάζεται και κάτι άλλο τώρα. Πίσω από τον εγωισμό πολλές φορές κρύβεται και μια υποκρισία. Ή μια ταπεινολογία ή ακόμα πολλές φορές κρύβονται και ευσεβοφάνειες. Όλα αυτά τα πράγματα ας τα προσέξουμε. Είναι ανάγκη να τα ξεριζώσουμε αυτά με τη βοήθεια του Θεού για να μπορέσουμε να πούμε πραγματικά ότι τι: μετανιώνω για τα σφάλματά μου. Ζητάω συγνώμη από το Θεό να μου συγχωρέσει τα αμαρτήματά μου. Αν όμως δεν συγχωρέσω δεν συγχωριέμαι. Και μας χρειάζεται αυτό το πράγμα. Είναι απαραίτητο μπροστά σε οτιδήποτε άλλο. Όσο και να θέλουμε να ταπεινολογούμε ή ακόμα επαναλαμβάνω να έχουμε κάποια ευσεβοφάνεια. Η ευσεβοφάνεια αυτή πάρα πολλούς ανθρώπους ξεγελάει αλλά όχι όμως το Θεό. Όχι όμως την αλήθεια. Όχι όμως την πραγματικότητα. Και χρειάζεται οπωσδήποτε και εδώ είναι λιγάκι κάτι άλλο: Κείνος να ζητήσει συγνώμη. Εγώ θα ζητήσω; Χρειάζεται να έχουμε πραγματικά ειρήνη και γαλήνη ανάμεσά μας. Να μάθω να ταπεινωθώ. Έστω ακόμα κι αν με αδικήσεις να ξέρεις ότι τι σε συγχωρώ.
Και θα έρθω βεβαίως (γιατί αυτά δεν έχουν, οπωσδήποτε δεν έχουν τελειωμό) στο ανάγνωσμα που έχουμε με τον Ιωσήφ τον οποίο πούλησαν τα αδέρφια του. Τον πούλησαν και είπαν στον πατέρα του τον έφαγε ένα θηρίο. Αλλά βλέπεις για να είναι ο Ιωσήφ αυτός που είναι,
...πλούσιος εν αμαρτίες...
... πλούσιος γιατί η αμαρτία δεν είναι μόνο μια πράξη.
Η αμαρτία είναι ο εγωισμός που γεννάει και ενεργεί
τις πράξεις.
Ο εγωισμός είναι αυτός που πρέπει να προσέξουμε πολύ.
Η αμαρτία έρχεται ως επακόλουθο.
Αν υπάρχει εγωισμός επιμένουμε ότι έχουμε δίκιο.
Γι' αυτό και μας χρειάζεται η ταπείνωση.
π. Αθανάσιος Χατζής
Τρίτη 17 Μαρτίου 2020
Δευτέρα 16 Μαρτίου 2020
Ταπείνωση
"Περισσότερο από κάθε άλλο χρειαζόμαστε την ταπεινοφροσύνη για να είμαστε έτοιμοι σε κάθε λόγο που ακούμε να λέμε, συγχώρεσέ με. Γιατί με την ταπεινοφροσύνη όλες οι παγίδες του εχθρού καταστρέφονται. Είναι μεγάλη η
αρετή της ταπεινοφροσύνης γιατί και με μόνη αυτή οι άγιοι μπήκαν στον Παράδεισο. Ας ταπεινωθούμε λίγο και εμείς και θα σωθούμε". Αββάς Δωρόθεος
Σάββατο 14 Μαρτίου 2020
Λόγος εις την Βʼ Κυριακή των Νηστειών (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Τέσσερις άνθρωποι μετέφεραν έναν συνάνθρωπο ή φίλο τους που ήταν παραλυτικός. Τον μετέφεραν με το κρεβάτι του, αφού ήταν τόσο αδύνατος κι αβοήθητος, ώστε δε θα μπορούσε να μεταφερθεί διαφορετικά. Μάταια όμως προσπαθούσαν να περάσουν ανάμεσα από το πυκνό πλήθος και να πλησιάσουν τον Κύριο. Κι αφού αυτό δεν μπορούσαν να το κατορθώσουν, ανέβηκαν στην οροφή τής οικίας, την άνοιξαν, και με μεγάλη προσπάθεια κατέβασαν το κρεβάτι οπού κείτονταν ο άρρωστος και
Ετικέτες
Ἀγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς,
Εὐαγγέλιο,
Κυριακὴ Β΄ Νηστειῶν,
Μεγάλη Τεσσαρακοστή,
Πατερικά κείμενα

Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)